Türk alfabesinin (ve modern Latin alfabesinin) üçüncü harfi. Yumuşak bir sessiz (ünsüz) harftir. Ç sert sessizi bir sesli harf ile takip edilirse C sessizine yumuşar. C Harfinin AnlamlarıBilgisayar Mühendisliğinde, bir programlama dili (bknz. C programlama dili). Fizikte, Işık hızı küçük "c" harfiyle gösterilir. Tılsımlı kuark (charm quark) küçük "c" harfiyle gösterilir. Kimyada, karbon elementinin simgesidir.
Diller etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Diller etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Bütünce (Derlem) Dilbilim hakkında bilgi
Ö zellikle son 10 yılda bilgisayar ve yazılım teknolojilerindeki gelişime pararlel olarak dilbilimde önemi artan alan. Dil araştırmalarında kuramsal olanı desteklemek ya da çürütmek için "duyusal ve duygusal olandan ayrı" olarak; gerçekleşmiş, ortaya konmuş dil ürünlerinin verisini toplamak ve bu veriye dayalı olarak çeşitli istatistiksel çıkarımlarda bulunmak dilbilimin bu "uzmanlık" alanının konusudur. Sözlükbilim ve uygulamalı dilbilimde önemi giderek artmaktadır.
Aşağıdaki kelimeleri günlük yaşamımızda sıkça kullanıyoruz ya da duyuyoruz.peki daha çok sağdakileri mi yoksa soldakiler mi kullanıyoruz? yerine göre değişiyor belki ama keşke hep sağdakileri kullansak değil mi? çünkü soldakiler yabancı kaynaklı kelimeler ve türkçenin ses rengine uymuyorlar.zaten söylenmesi ve bazen de anlaşılması zor sözcükler bunlar.türkçe kelimeleri kullanmak milli varlığımızın korunması açısından ise yaşamsal önem taşıyor.türk olmakla övünen türk genci, türkçe kelimeleriyle de övünmesini bilmeli değil mi? :)
Absürt - Saçma
Adisyon - Hesap Fişi
Agresif - Sinirli, asabi
Anons Etmek - Duyurmak
Antipatik - Sevimsiz
Antre - Eşik, giriş
Ambiyans - Hava, ortam
Bilboard - İlan tahtası
Bodyguard - Koruma
Brifing - Bilgi alma/verme
Bye Bye - Hoşça kal
Center - Merkez
Check Etmek - Kontrol Etmek
CV - Özgeçmiş
Damping - Ucuzluk
Deklare etmek - Bildirmek
Demogoji - Laf salatası
Departman - Bölüm
Derogasyon - Ayrıcalık
Dizayn - Tasarım
Dowland - İndirmek
Driver - Sürücü
Ekstra - Fazladan
Entegre olmak - Bütünleşmek
E-Mail - E-Posta
Entellektüel - Aydın
Elimine etmek - Elemek
Feedback - Geri bildirim
Full - Tam, Dolu
Full Time - Tam gün
İllegal - Yasadışı
İmitasyon - Taklit
İzolasyon - Yalıtım
Jenerasyon - Nesil
Kampüs - Yerleşke
Komünikasyon - İletişim
Konsensus - Uzlaşma
Laptop - Dizüstü
Link - Bağlantı
Mantalite - Anlayış
Misyon - Özgörev
Monoton-Tek düze
Nick Name - Takma Ad, lakap, rumuz
Okey - Tamam, pekala, oldu
Online - Çevrimiçi
Offline - Çevrimdışı
Partner - Eş
Parlemento - Parlamento
Part- Time - Yarı Zamanlı
Perspektif - Bakış Açısı
Performans - Başarım
Platform - Seki, alan, meydan, düzlem
Provoke etmek - Kışkırtmak
Prestij - Saygınlık, itibar
Printer - Yazıcı
Relax Olmak - Rahatlamak
Revize etmek - Yenilemek
Sempatik - Sevimli
Showman - Gösteri adamı
Skorboard - Sayı tabelası
Slayt - Yansı
Spiker - Sunucu
Spontane - Kendiliğinden
Star - Yıldız
Start almak - Başlamak
Trend - Eğilim
Upload - Yüklemek
Varoş - Şehreküstü
Vizyon - Özgörüş
Sanskritçe hakkında bilgi
Sanskrit, Hint-Avrupa dil ailesinin Hint-ari koluna bağlı en eski lisan. Sanskrit, kelime olarak ''cilalanmış, düzenlenmiş, kusursuzlaştırılmış'' manalarını taşır. Tarihçiler Sanskritçeyi ilk konuşanların Hindistan, Hazar Denizi ve Ortadoğu'ya kadar yayılan çok geniş bir topluluk olduğunu öne sürerlerken; bazıları da bu lisanın hiçbir zaman dini ve ilmi çevre sınırlarını aşıp, halk tarafından kullanılmadığını iddia etmektedirler.
300px|thumb|Sanskrit yazısı Sanskritçeyi konuşanların ilk vatanları Pencap (Yukarı İndus Vadisi)tır. Burada Sanskritçenin en eski şekli olan Veda lisanı ortaya çıkmıştır. M.Ö. 2. bin yılın ilk yarısına tekabül eden dönemde, Veda dili gelişmiş, esneklik kazanmıştır. M.Ö. 1. bin yılda, Ganj Vadisine kadar yayılan Hint-ari topluluğu bu lisanı iyice benimsemiş ve daha sonra da Prakit denilen dil ortaya çıkmıştır. Bu arada komşu kültürlerden birçok kelime ve kullanılış şekli de Sanskritçeye karışmıştır.
İlk gramer çalışmalarını ise M.Ö. 5. yüzyılın edip ve bilginleri yapmıştır. Araştırmacılar, Sanskritçeyi hakiki zenginliğine kavuşturanların ''Panini'' adlı edebiyat bilgininin başını çektiği bir grup olduğunda ittifak halindedirler. Ancak Panini'nin kurduğu gramer kuralları o devirde halkın hemen hemen tamamının konuştuğu Sanskritçenin Veda ve Prakit kollarından birçok yerde ayrılan bir Sanskritçeydi. Devrin aydınları önlerine çıkan bu intizamlı lisanı memnuniyetle kabullenmişlerdir. Buna rağmen halk hiçbir zaman Panini'nin gramerini benimsememiştir. Sanskritçe'nin asıl olarak ehemmiyet kazanması bu dönemden sonra, Hint kutsal metinlerinin yazılmasıyla başlar. Genellikle Devanagari harfleriyle yazılan bu metinlerin Brahmi ve Haroşti harfleriyle yazılmış olanları da vardır. Ancak hepsinde de lisan olarak Sanskritçe kullanılmıştır.
Sanskrit lisanı, yapı bakımından hem çekime hem de eklemelere imkan tanıyan bir dildir. Birçok dilden farklı olarak kelimelerin birbirlerine defalarca eklenmeleri mümkündür. Bu lisanda kelime kombinasyonları nihayetsizdir. A kelimesi, B kelimesi ve C kelimesiyle ABC, AABC, BCA vb. şeklinde türetilebilecek yüzbinlerce kelime vardır ve hepsinin manaları birbirinden farklıdır. Bu yüzden Sanskritçe, kelime bakımından dünyanın en zengin birkaç lisanından biridir.
Veda, Prakit ve Sanskritçe'nin diğer lehçeleri yapı olarak Eski Yunanca ve Latinceye çok benzemektedirler. Bu benzerlik kelimelerde görüldüğü gibi sıfat, fiil, zamirlerde de mevcuttur. Yine çoğullandırma, cisimlerin tasnifi (feminine, masculine, nötr); nominatiflik, akkusatiflik, vokatiflikte, yardımcı fiillerde (pasif, aktif, kozatif, desideratif) ve zamanlarda da çok büyük bir paralellik görülmektedir.
Sanskritçenin en son halinde 15'i ünlü, 37'si ünsüz olmak üzere toplam 52 harf vardır. Bunlar da kendi aralarında genizden çıkma, bükümlü vs. gibi bölümlere ayrılmaktadırlar.
Günümüzde halk tarafından kullanılmayan Sanskritçeyi öğrenenler, bu lisandan Hint tarih ve dinini araştırma alanında faydalanmaktadırlar.
Kaynak:http://kitap.hakikatkitabevi.com/cgi-bin/cgi.exe/rehber/query=!28limid+!7C+sancak+/doc/{@77634}? Rehber Ansiklopedisi
Türk alfabesi hakkında bilgi
01 Kasım 1928 tarihinde kabul edilmiş olan Latin kökenli Türk alfabesinde yer alan 29 harf şu biçimde sıralanmıştır: Aa, Bb, Cc, Çç, Dd, Ee, Ff, Gg, Ğğ, Hh, İi, Iı, Jj, Kk, LI, Mm, Nn, Oo, Öö, Pp, Rr, Ss, Şş, Tt, Uu, Üü, Vv, Yy, Zz Latin kökenli Türk alfabesi sesleri gösteren, yani sesçil bir alfabedir ve sözcüklerin ön sıradan (ince) ya da art sıradan (kalın)
01 Kasım 1928 tarihinde kabul edilmiş olan Latin kökenli Türk alfabesinde yer alan 29 harf şu biçimde sıralanmıştır:
Aa, Bb, Cc, Çç, Dd, Ee, Ff, Gg, Ğğ, Hh, İi, Iı, Jj, Kk, LI, Mm, Nn, Oo, Öö, Pp, Rr, Ss, Şş, Tt, Uu, Üü, Vv, Yy, Zz
Latin kökenli Türk alfabesi sesleri gösteren, yani sesçil bir alfabedir ve sözcüklerin ön sıradan (ince) ya da art sıradan (kalın) oluşunu ünlüler belirlediğinden, g, k gibi ince ve kalın biçimi bulunan ünsüzler için birer harf kullanılması yeterli görülmüştür.
Harflerin Sınıflandırılması
a, e, ı, i, o, ö, u ve ü harfleri ünlü harfler, diğer harfler ise ünsüz harfler olarak adlandırılır.
Ünlülerin Sınıflandırılması
Ünlü harfler, çıkış yeri ve dilin durumuna, dudakların durumuna, ağzın açıklığına göre şu şekilde sınıflandırılır:
Çıkış yeri ve dilin durumuna göre 1. Kalın ünlüler: ''a, ı, o, u'' 2. İnce ünlüler: ''e, i, ö, ü''
Dudakların durumuna göre 1. Düz ünlüler: ''a, e, ı, i'' 2. Yuvarlak ünlüler: ''o, ö, u, ü''
Ağzın açıklığına göre 1. Geniş ünlüler: ''a, e, o, ö'' 2. Dar ünlüler: ''ı, i, u, ü'' Ünlülerin nitelikleri aşağıdaki çizelgede toplu olarak gösterilmiştir: düz yuvarlak
geniş dar geniş dar
kalın a ı o u
ince e i ö ü
Bu konuyla ilgili olarak, ayrıca bakınız: büyük ünlü uyumu, küçük ünlü uyumu
Ünsüzlerin Sınıflandırılması
Ünsüz harfler ses tellerinin titreşime uğrayıp uğramamasına göre ikiye ayrılır:
1. Tonlu (yumuşak) ünsüzler: ''b, c, d, g, ğ, j, l, m, n, r, v, y, z''. 2. Tonsuz (sert) ünsüzler: ''ç, f, h, k, p, s, ş, t''.
bu konuyla ilgili olarak, ayrıca bakınız: sert ünsüzlerin yumuşaması
Latin harflerini kullanan diğer alfabelerle farklar
Türk alfabesi, Latin harflerini kullanmasına rağmen, bu harfleri kullanan diğer batı dillerinin alfabelerindeki bir takım harfleri içermemekte, bunun yanısıra bu alfabelerde genel olarak kullanılmayan başka harfler içermektedir.
Türk alfabesinde bulunmayan harfler
Q/q, W/w ve X/x harfleri pek çok batı dilinde kullanılmasına rağmen Türk alfabesinde yer almamaktadır. Bu harflere karşılık gelen sesler sırasıyla k, v ve ks ile ifade edilir. Örneğin: ''Kemal'', ''taksi''. X harfi sözcüğün yapısına göre iks ya da ksi olarak da söylenirken, W harfi çift ve olarak okunur. Benzer biçimde İspanyol alfabesinde yeralan Ñ/ñ (Bu ses İtalyanca ve Fransızca'da gn, Portekizce'de nh harf bileşimleri ile elde edilir) harfine karşılık gelen ses ny ile ifade edilir. Örneğin, İspanyolca'da İspanya anlamına gelen ''España'' sözcüğü Türkçe harflerle ''Espanya'' olarak yazılır.
Batı dillerinde bulunmayan Türk harfleri
Bazı Türkçe harflerin Evrensel kod (''Unicode'') değerlerinin listesi Harf Kod # Harf Kod #
ç 231 Ç 199
ğ 287 Ğ 286
ı 305 İ 304
ö 246 Ö 214
ş 351 Ş 350
ü 252 Ü 220
â 226 Â 194
î 238 Î 206
û 251 Û 219
Türkçe'deki Ç/ç, Ü/ü ve Ö/ö harfleri İngiliz alfabesinde bulunmamaları nedeniyle ASCII standardına dahil değildir. Ancak bu harfler diğer batı dillerinde yaygın olarak kullanılmakta ve ISO-8859-1 ( Latin-1) standardının içinde yeralmaktadır. Küçük ı, büyük İ, Ğ/ğ, Ş/ş harfleri ise ISO-8859-9 ( Latin-5) standardının içinde yeralmaktadır.
Türkçe'de noktalı i harfi büyük harfle yazılıyorken de noktası koyulur: İ. Benzer biçimde noktasız büyük I harfi, küçük harfle yazılıyorken noktası koyulmaz: ı. Ancak yabancı dildeki sözcükler büyük harfle yazılıyorken I harfi noktasız yazılır. Türkçe'nin dışında Azerice ve Tatarca'da da ı ve i harflerinin kullanımı bu biçimdedir.
Ş/ş harfinin sesi, İtalyanca'da sc(i), Fransızca'da ch, İngilizce'de sh ve Galiçyaca'da x harfleriyle elde edilir. Bu harf kimi zaman Rumence'deki ?/? (virgüllü s) harfinin yerine kullanılmasına rağmen farklı bir harftir. Türkçe'nin dışında Azerice, Kürtçe, Tatarca ve Türkmence dillerinde kullanılmaktadır.
Ğ/ğ (yumuşak ge) harfinin kendine ait bir sesi yoktur, yalnızca kendisinden önce gelen ünlü harfi uzatmakta kullanılır. Bu harf Türkçe sözcüklerin başında yeralmaz. Türkçe'nin dışında Azerice ve Tatarca dillerinde kullanılmaktadır.
ASCII standardında yeralmayan Türkçe harfler ve Evrensel kod (''Unicode'') değerleri yandaki çizelgede verilmiştir.
Kaynak
http://tr.wikipedia.org/wiki/T%C3%BCrk_alfabesi
Azerice hakkında bilgi
Azerbaycan'da 6 milyon, İran'da ise 23 milyon kişi tarafından konuşulan Türkçe'nin Oğuz (Batı) lehçelerinden biri olan Azerice, Azerbaycan'ın resmi dilidir. Alfabe Azerbaycan'da 1991'den bu yana Latin alfabesi kullanılsa da, eski Kiril alfabesi de hala yaygın denebilecek ölçüde kullanılmaktadır. İki alfabe arasında aşağıda gösterildiği gibi birebir ilişki vardır (ancak Kiril alfabesinde harflerin sırası değişiktir):
Azerbaycan'da 6 milyon, İran'da ise 23 milyon kişi tarafından konuşulan Türkçe'nin Oğuz (Batı) lehçelerinden biri olan Azerice, Azerbaycan'ın resmi dilidir.
Alfabe Azerbaycan'da 1991'den bu yana Latin alfabesi kullanılsa da, eski Kiril alfabesi de hala yaygın denebilecek ölçüde kullanılmaktadır. İki alfabe arasında aşağıda gösterildiği gibi birebir ilişki vardır (ancak Kiril alfabesinde harflerin sırası değişiktir):
(Aa Аа), (Əə Әә), (Bb Бб), (Cc Ҹҹ), (Çç Чч), (Dd Дд), (Ee Ее), (Ff Фф), (Gg Ҝҝ), (Ğğ Ғғ), (Hh Һһ), (Xx Хх), (Iı Ыы), (İi Ии), (Jj Жж), (Kk Кк), (Qq Гг), (Ll Лл), (Mm Мм), (Nn Нн), (Oo Оо), (Öö Өө), (Pp Пп), (Rr Рр), (Ss Сс), (Şş Шш), (Tt Тт), (Uu Уу), (Üü Үү), (Vv Вв), (Yy Јј), (Zz Зз).
Azericede, bütün yabancı adlar Azerice kurallarına göre yazılır, örneğin "Bush", "Buş" olarak, "Schröder" ise "Şröder" olarak yazılır.
Dımılice (Zazaca) Doğu Anadolu Bölgesinde zaza (kırmanç) olarakta bilinen Kürtler tarafından konuşulan kadim Kürtçe'nin pahlavanik diller kategorisine giren bir dildir.
Kürt dili birden çok lehçe ve ağızdan oluşmaktadır. Kürtçe'nin dört büyük lehçesinden biri de Kırmanccadır (Zazaca). Kırmancca, bu lehçeler içerisinde Kurmancca ve Sorancaya oranla Hewremani ya da Gorani olarak bilinen lehçeye daha yakındır. Kurmancca ile Soraniceyi bir grup, Kirmancca ile Hewremancayı diğer bir grup olarak kabul etmek mümkündür.
Bazı İranoloji kaynaklarında Kürtçe'nin lehçeleri başlı başına ayrı diller olarak sınıflandırılır.
Zazalar kırmanccayı (Zazacayı, Dımıliceyi, Kırdceyi) konuşan Kürtlerdir. Bu lehçeyi konuşan Kürtler'e Bingöl, Tunceli, Diyarbakır, Bitlis, Adıyaman, Elazığ, Erzincan, Erzurum, Muş, Siirt, Urfa, Malatya ve Kars illerinde rastlanır.
Zazaca konuşulan her yerde Zazaca aynı adla adlandırılmaz. Mesela Tunceli „Kırmancki“, Bingöl yöresinde „Kirdki“, Palu ve Maden yöresinde „Zazaki“, Siverek yöresinde „Dımılki“ denilmektedir.
Son on-onbeş yıldır Kirmancların (Zazaların) Kürt olmadıklarının iddia eden grupların genelde politik amaçlarla söyledikleri bir kenara bırakılırsa, Kurmancca, Soranca, Kırmancca ve Hewremanicenin Kürt dilinin lehçeleri olduğu konusunda, Kürtler arasında bir tereddüt gözetlenmemektedir.
Ziya Gökalp konuyu irdelerken farklı bir yaklaşım sergiliyor, bunlara „Kürtçenin Lehçeleri“ değil, „Kürdı-i Kadim“e bağlı „Kürt Dilleri“ demenin daha doğru olacağını belirtiyor.
Kırmancca (Zazaca) ile ilgili çalışmalara esas olarak yabancı kaynaklarda karşılaşılır. Bu çalışmalar çoğu kez dar kapsamlıdır.
Bu konu üzerinde duran yabancılar arasında iki ayrı egilim göze çarpmaktadır. Bunlardan bazıları Kırmanccayı Kürt dilinin lehçesi olarak kabul etmezler. Örneğin, Oskar Mann, Kırmanccayı Gorancanın bir lehçesi olarak kabul ederken, Gorancayı da Kürt dilinden saymıyor. Onu izleyn Karl Hadank yine aynı görüştedir.
Diğer grup ise onu Kürt dilinin lehçelerinden biri olarak kabul etmektedir. Örneğin Peter Lerch 1857-1858'de Petersburg'da Forschungen über die Kurden und die iranischen Nordchäldaer adlı çalışmasında Kürtçeyi Kurmanci, Zaza, Kelhuri, Gûrani ve Luri olmak üzere 5 lehçeden ibaret sayar. E. B. Soane de Kırmanccayı (Zazacayı) Kürtçenin lehçesi sayanlardandır. Öteden beri Kürdoloji çalışmalarının yapıldığı Paris Sorbon Üniversitesi ekolünün yaklaşımı da bunlardan farklı değil.
Kürtçe dilinin temel sorunlarından biri standardizasyon yetersizliğidir. Genel olarak Kürt dili ve onun bir kolu olarak Kırmancca bu güne kadar okul dili olabilmiş değiller.